Όταν δεν είσαι εδω…

της Όλγας Σταματοπούλου* Όταν δεν είσαι εδω… Απορρυθμίζονται τα ρολόγια του σύμπαντος, γυρνάει ο χρόνος άναρχα, μια πίσω, μια μπρος, ξημερώνει νύχτα, νυχτώνει μέρα. Τα πράγματα γύρω κινούνται, σαν κακοραμμένα…

Continue Reading Όταν δεν είσαι εδω…

Πρώτες ασήμαντες γνωριμίες.

Στιγμές που σου χαράζονται στο μυαλό. Στιγμές που παρατηρείς δύο ανθρώπους, να 'ναι ο ένας για το άλλον -κόβοντας- αφήνοντας τα πάντα από έξω. Διαδρομές που μένουν ανεξίτηλες στη μνήμη…

Continue Reading Πρώτες ασήμαντες γνωριμίες.

Πέτρινο πεζούλι

Λευκό χαρτί. Παύση. Μοναξιά. Ένας περίπατος που έβγαλε στο πουθενά, πιο μακριά από κάθε θέλω μου. Θέα. Αέρας. Εσύ. Κατεβάζω τη ματιά. Θέα. Συναισθήματα άδεια. Άγνωστο. Δάκρυα. Απόγνωση. Επιθυμία. Φυγή.…

Continue Reading Πέτρινο πεζούλι

Μ’ εσένα στο κενό

40 (μπορεί και 45) τ.μ. και βάλε κάτι Πόσο άδεια μπορεί να φαντάζουν; Και ξαφνικά έγιναν 100...και βάλε κάτι Οι (σ)τοίχοι γράφουν μαύρο 1,2,3 μετράς στον φωταγωγό Ξεχνάς που έμεινες…

Continue Reading Μ’ εσένα στο κενό

Ξεχασμένη ηδονή

Έπιασα το μολύβι, Αυτό που τόσα χρόνια ήταν άπραγο, Δεν είχα όμως ξύστρα, Κι όμως, πρώτη φορά βλέπω καρδιά σε σχήμα ξύστρας Ή ξύστρα σε σχήμα καρδιάς Αλλά αυτή τη…

Continue Reading Ξεχασμένη ηδονή

Συρμός

Μαγεύομαι απ' τα τρένα (αν και τα προτιμώ με αί) Ξέρεις...αυτά τα βραδινά Που ανταλλάσσουν ανθρώπους, πληγές, όνειρα Αν και έχουν μία πορεία (όλα προκαθορισμένα) Οι στάσεις είναι τόσο απρόβλεπτες…

Continue Reading Συρμός